De jaren twintig lopen ten einde, en zowel te Menen of elders in het land ziet men op de baan meer en meer motorfietsen verschijnen, vele grensarbeiders die in het Franse noorden werken zetten de fiets met olie ingesmeerd op stal, want een motor zal zorgen voor een moderner vervoer. De uitbater van het café "Tivoli" (Decoene Julien) gelegen Bruggestraat te menen is al motorrijder, en op zondag krijgt hij al eens bezoek van andere motorrijders uit de streek. Aan de tapkast staan ze samen te praten over hun "machiene" die op straat te wachten staat tot het bierschuim van hun baasje verdwenen is op hun snor. In de namiddag zetten ze de stofbril op hun pet en in matig rijdend tempo worden uitstappen gedaan of bezoekt men motokoersen die in de streek al werden verreden. Maar traditioneel komt men s'avonds terug samen in de "Tivoli" waar Julien en de bazin Margariet een fris pintje bier tapt. Decoene laat weten dat er een groep motorrijders aan de kust samen tot akkoord gekomen zijn een motoclub te stichten in Oostende en in Brussel bij de Belgische Motorrijders Bond zullen aangesloten zijn. Die motorrijders van den Tivoli worden ook door die microbe gebeten want zij komen ook op het idee in Menen een motoclub te stichten, en waarom zou dit niet kunnen? Decoene Julien vraagt aan de aanwezige motorrijders, Gombert, Ottevaere, Deconinck en Tijdgat wat zij ervan denken om ook nog in 1929 te starten met een club. Ze beslissen wel om te wachten tot 1930 om zich te laten aansluiten in Brussel. Iedereen is akkoord, en een bestuur word op papier gezet zijnde:
Voorzitter: Deconinck André.
Secretaris: Ottevaere Oscar
Lokaalhouder en bestuurslid: Decoene Julien samen met Gombert René en Tijdgat Arthur.
De club komt boven de doopvond (aldaar de tapkast) en de naam van de motoclub is:
Moto-Auto-Club Menen. Afkorting, M.A.C. Menen.
Maar in de volksmond hoort men meer spreken van M.A.C. Menen of de Motoclub de Menin dit omdat er verschillende leden komen uit het Franse Halluin. Dit lukte te Menen blijkbaar goed, want op het einde van jaar is er al een banket in café Tivoli.
Lokaalhouder Decoene Julien en stichter van de club verhuist gezin en club naar de Rijselstraat,
om de taverne "Savignie" uit te baten als ruimer lokaal.
Een goede zaak. Gelegen op een boogscheut van de grens en het feit dat een "Triptiek" verplicht was om
de grens te mogen oversteken met een motorvoertuig en enkel te verkrijgen als lid bij een Auto of Motoclub
deed het ledenaantal gestaag aangroeien.
Een tweede goede zaak was de Motogarage Meersseman gelegen in de zelfde straat, alwaar een motorrijder
moeilijk de garage kon buiten rijden zonder lid te zijn of worden van de Meense Motoclub.
1930 was ook het jaar van aansluiting bij de B.M.B..<
In 1930 hebben we ook de viering van de eerste vrouwelijke piloot bij bij M.A.C. Menen. Margariet
van de "Savignie" de vrouw van de lokaalhouder Julien Decoene.
De eerste algemene vergadering op 30 november 1930.
Besprekingen van de belangrijke punten om bij te voegen in de statuten van de M.A.C. Menen.
En beter kon het niet meer gaan in de Meense motorclub, want met die verplichte "triptiek"
en de motorgarage Meersseman in de zelfde wijk "De Barakken" klom het ledenaantal tot tegen
de vierhonderd.
De motorgarage Meersseman komt in de club nog meer in het nieuws, er is de zoon Ernest die zopas
de leeftijd van 19 jaar bereikt heeft, en die wil op de piste met de motor. Het viel goed in zijn
smaak, want op zijn 19 jarige leeftijd wint hij zijn eerste koers. Zie foto voor een wedstrijd
te Dadizele, een organisatie op naam van M.A.C. Menen.
Maar toch zijn tegenslagen nooit uitgesloten. Het ligt nog vers in het geheugen bij de leden
van de meense motorklub dat de sekretaris naar Brugge wilde, en weer is er iemand zwak geworden
en wil ook een klub stichten te Menen naast de bestaande.
De naam van deze klub is: Menense FN Motoklub met het lokaal met zetel in het hotel Damier op de
grote Markt te Menen.
Deze persoon had het waarschijnlijk goed bedacht aangezien er in de bestaande klub veel leden
met een FN motor reden, en uitnodigen werden er verzonden naar alle leden voor een vergadering op
31 mei 1931. Maar het werd geen succes voor deze persoon, slechts een paar leden waren er op deze
vergadering aanwezig in het hotel Damier.
Voor de ganse klub was het een opluchting dat ook dat spelletje te Menen nog maar eens niet doorging,
voor de voorzitter en de ere-voorzitter Gombert was het herademen, want zij waren zopas
tot een zeer belangrijke sponsering overeen gekomen met de brouwerij Trois Rois uit Menen.
Een voorbeeld van twee klubs in één stad kon men nemen te Brugge waar er ook twee klubs zijn, en daar
zit men ook regelmatig elkaar in de haren.
En toch moeten al deze strubbelingen te veel geweest zijn voor de klub en de Voorzitter, want de
voorzitter Deconinck André gaf zijn ontslag.
In 1932 reed men al voor de vierde keer "De omloop der twee Vlaanderen" met een kontrolepost
te Menen in het lokaal Savignie Rijselstraat. Niet te vergelijken met de huidige Ronde van
West-Vlaanderen.
Er zijn verder de uitstappen en de rally's op de kalender, en ook de gymkana's worden mede
genomen door de Menenaars.
Te Roeselare wint zelfs de Meense motoklub een gymkana op 11-9-32.
Een gymkana is een behendigheidswedstrijd met de moto.
Het bestuur zet zich al aan het werk voor de komende rally die in Menen zal georganiseerd worden
op 12 april 1933. Deze rally wordt gegeven ter gelegenheid der inhuldiging van de eerste standaard-vlag
door het college van Burgemeester en Schepenen der Stad Menen onder de regels van de
Belgische Motorrijders Bond.
De aankondigingen hieronder bewijzen dat het terug in orde gekomen is bij de M.A.C. Menen.
Een galabal in de Nieuwe zaal en een weidekoers te Wevelgem doen het bestuur terug in volle
werking komen.
De ere-voorzitter René Gombert was altijd met zijn gedachten bij de klub van Menen, hij was er toen in 1929 als de klub gesticht werd en blijft zeer aktief. Als wijnhandelaar en wonende in de Bruggestraat kreeg de klub talrijke giften, dit voor op het banket of voor tombola's. Op weinig vergaderingen was hij afwezig en was altijd gereed om de klub te helpen. Maar al is zijn wens om samen hand in hand te gaan komt er toch weer een kink in de kabel, want het bestuur valt uiteen dit te wijten aan het ontslag van de Voorzitter Masselis Michel. Termijnshalve moet er een andere Voorzitter gekozen worden, en het is Gustaaf Monteyne die het voorzitterschap overneemt. De klub is nog maar vier jaar jong en is al aan zijn derde voorzitter, en het bestuur is nog verre van volledig op het einde van 1934, het jaar dat een crisisperiode zich meldt in ons land, dus is het de motoklub alleen niet die zorgen heeft, ook de ministers in Brussel en gemeentebesturen moeten denken aan besparingen. Crisis of geen, het einde van het jaar is in zicht en in de klub te Menen gaat men weeral aan tafel zitten voor het jaarlijks banket in het lokaal "Taverne Savignie". Ere-voorzitter is er ook weer van de partij, want van hem krijgt men nog maar eens wijn op tafel tijdens het banket. Voor 1935 zijn er al verschillende aanvragen bij de Voorzitter om met de motoklub deel te nemen aan feesten en escorten.
Het jaar 1935 is geen gemakkelijk jaar voor de motoclub uit Menen. Niet iedereen is het eens met de voorzitter Monteyne. Nochtans is de club veel gevraagd bij feesten, gymkana's en escorten bij andere clubs. De club was ook graag gezien bij gemeentebesturen en feestcomiteiten wegens hun steeds goed gedrag.
De clubcoureur Meersseman Ernest van wie zijn legerdienst in Frankrijk (Ernest was in Frankrijk geboren, vandaar) achter de rug is, vliegt er nu overal dwars door met volle snelheid op de weide -en pistekoersen, zowel in binnen en buitenland.
De eerste algemene vergadering van het jaar 1936 moet klaarheid brengen over de leiding van de club. Het bestuur wordt samengesteld met een nieuwe voorzitter. Het is reeds de vierde voorzitter in 6 jaar. Het hoofdbestuur ziet er nu alsvolgt uit:
Er wordt dit jaar ook een feest gehouden ter ere van Meersseman, enkele clubs waaronder de klub Moto-sport-Gent informeren wanneer dat feest zal gehouden worden.
Het nieuw bestuur is nog maar enige maanden in functie en er is weer een ontslag, namelijk dit van Ondervoorzitter Gustaaf Montyene.
De Bond maakt dat jaar een drukfout op hun etiketten voor de club, er staat namelijk "B.W.B." vermeld, zijn we nu een wielerclub geworden !!
Alles gaat zijn gewone gang in de club. Coureur van de club, Meersseman is nog niet te kloppen op de piste. (zie foto hiernaast), één van de zovele overwinningen in Frankrijk.
Er wordt door Burton Justin voorgesteld om Dokter Deweerdt als Ere-lid van M.A.C. Menen te benoemen. Dit voorstel wordt aangenomen. En ja, er is terug een nieuwe voorzitter. Vermeersch Maurice neemt ontslag en de vorig jaar ontslagnemende ondervoorzitter Monteyne Gustaaf wordt de nieuwe voorzitter. Dus ondertussen de vijfde voorzitter in zeven jaar. Daarop heeft bestuurslid Desremaux Henri zijn ontslag.
De secretaris doet het voorstel om de rally van Menen op de B.M.B. kalender te plaatsen vanaf 1938. Het jaarlijks banket heeft plaats op 28 november 1937, en het is de ere-voorzitter Gombert die nog maar eens de wijn betaald.
De eerste algemene vergadering van het nieuwe jaar vindt plaats met de aanwezigheid van coureur Meersseman, hij kan niet iedere keer de vergaderingen bijwonen aangezien hij altijd op verplaatsing is om te koersen. Meersseman die ook lid is van de motoclub van Ieper, krijgt het motoboekje langs deze club in het Vlaams, en vraagt nu de mogelijkheid het motoboekje in het Frans te krijgen via de club van Menen.
Ieder lid van de club krijgt een bericht dat men als lid van de Meense club 15procent korting krijgt als men op raadpleging gaat bij Ere-lid dokter Deweerdt.
De Provinciale Afdeling West-Vlaanderen B.M.B. zendt een schrijven naar de motoclub uit Menen opdat er een afvaardiging naar de vergadering der provincie zou komen. De eerste vergadering der P.A. West-Vlaanderen is te Ieper en het is de heer Ottevaere die Menen vertegenwoordigt.
Voorschriften voor de rally van 10 april 1938.
Ingericht door de Auto Moto club van Meenen.
